Stereo bir kaynağı (davul seti, oda ambiyansı, akustik piyano, koro) tek bir çift mikrofonla kaydetmek istediğinizde karşınıza birkaç klasik teknik çıkar; her biri farklı bir stereo genişlik, netlik ve mono uyumluluğu dengesi sunar.
XY tekniğinde iki yönlü (cardioid) mikrofonün kapsülleri neredeyse aynı noktada, 90-135 derece açıyla birbirine bakacak şekilde konumlandırılır. Kapsüller arası mesafe olmadığı için zaman farkı sıfıra yakındır, bu da mükemmel mono uyumluluğu sağlar ama stereo genişlik diğer tekniklere göre biraz daha dardır.
ORTF, Fransız radyo-televizyon kurumunun geliştirdiği bir standarttır: iki kardioid mikrofon 17 cm ayrı ve 110 derece açıyla yerleştirilir. Hem zaman farkı hem seviye farkı üretir, bu da doğal ve geniş bir stereo görüntü sunar; oda ambiyansı ve akustik enstrüman kayıtlarında sıkça tercih edilir.
Blumlein tekniği, iki figure-8 (çift yönlü) mikrofonü 90 derece açıyla, kapsülleri üst üste gelecek şekilde konumlandırır. Hem ön hem arkadan sesi topladığı için doğal bir oda karakteri katar ve çok gerçekçi bir stereo görüntü sunar, ama arkadan gelen yansımalara da açık olduğundan akustiği iyi olmayan odalarda riskli olabilir.
Spaced pair (AB) tekniğinde ise iki mikrofon (genellikle omnidirectional) birbirinden 50 cm ila birkaç metre arayla, kaynağın önüne paralel konumlandırılır. Zaman farkı belirgin olduğu için çok geniş bir stereo görüntü sunar, ama mono'ya indirgendiğinde faz iptalleri fark edilebilir; bu yüzden mono uyumluluğunun kritik olduğu prodüksiyonlarda dikkatli kullanılmalıdır.
Stüdyomuzda hangi tekniği seçeceğimiz, kayıt edilecek kaynağa ve prodüksiyonun mono/stereo kullanım senaryosuna göre değişiyor; özellikle oda mikrofonlama ve akustik piyano kayıtlarında ORTF'yi, davul overhead'lerinde ise projeye göre XY veya spaced-pair varyasyonlarını tercih ediyoruz.