Akustik gitar, tek bir noktadan değil gövdesinin farklı bölgelerinden farklı frekans karakterleri yayan bir enstrümandır: ses deliği (soundhole) bölgesi bas ağırlıklı ve bazen "boomy" bir ton verirken, klavyenin üst kısımlarına yakın bölgeler daha net ve tiz bir tınlama sunar, gövdenin alt kısmı ise gövde rezonansını öne çıkarır.
En yaygın tek mikrofonlu yaklaşımda mikrofon, 12. perdenin hizasında, gitardan 15-30 cm uzaklıkta ve ses deliğine değil klavyeye doğru hafif açılı konumlandırılır. Bu pozisyon, ses deliğine çok yakın konumlanmanın getirdiği aşırı bas birikimini önlerken dengeli bir frekans profili sunar.
Daha zengin bir ton isteniyorsa iki mikrofonlu bir kurulum tercih edilebilir: birinci mikrofon 12. perde hizasında, ikinci mikrofon gövdenin alt kısmına (bridge'in biraz gerisine) yönlendirilir. İki mikrofon arasındaki mesafe farkından kaynaklanan faz sorunlarını önlemek için "3:1 kuralı" uygulanır - ikinci mikrofonun birinci mikrofona olan mesafesi, birinci mikrofonun kaynağa olan mesafesinin en az üç katı olmalıdır.
Stereo bir görüntü isteniyorsa, ORTF veya XY teknikleriyle iki mikrofon gitarın önüne konumlandırılabilir; bu, özellikle sade prodüksiyonlarda (tek gitar + vokal) gitara geniş ve sarmalayıcı bir alan kazandırır.
Asma Kat ve Giriş Kat stüdyolarımızda akustik enstrüman kayıtları için sessiz, kontrollü akustik ortamlar sunuyoruz; gitaristin çalış tarzına ve prodüksiyonun ihtiyacına göre tek mikrofon, çift mikrofon veya stereo kurulumlar arasında birlikte karar veriyoruz.