Close mic'ler (davula yakın konumlandırılan mikrofonlar) net ve kontrol edilebilir bir ses verirken, bir kaydın "canlı" ve "büyük" hissettirmesini sağlayan unsur çoğunlukla odanın kendisidir. Oda mikrofonu (room mic), davul setinden birkaç metre uzağa, odanın doğal yansımalarını ve ambiyansını yakalayacak şekilde konumlandırılan bir veya iki mikrofondan oluşur.
Tek mikrofonlu bir oda kurulumunda mikrofon genellikle davul setinin 2-4 metre önüne, göğüs hizasında veya biraz yukarısına yerleştirilir. Stereo bir oda ambiyansı isteniyorsa, iki mikrofon geniş bir açıyla (spaced pair) veya XY/ORTF gibi çakışık bir stereo teknikle konumlandırılabilir. Odanın akustik karakteri burada belirleyicidir: sert, yansıtıcı yüzeyli bir oda agresif ve "patlayan" bir oda sesi verirken, yumuşak ve emici yüzeyli bir oda daha kontrollü, kısa bir ambiyans sunar.
Oda mikrofonunun mix'teki rolü genellikle bir "tuzlama" unsuru gibidir: close mic'lerle oluşturulan net ve kontrol edilebilir temel karışıma, oda mikrofonu az miktarda eklenerek kayda derinlik, güç ve "canlılık" katılır. Bazı prodüksiyonlarda ise oda mikrofonu bilinçli olarak agresif bir şekilde kompresyona sokulup (parallel/New York compression), close mic karışımının üzerine belirgin biçimde eklenerek rock ve punk tarzı prodüksiyonlarda duyulan o "patlayan" davul sesi elde edilir.
Beyaz Oda ve Turuncu Oda gibi geniş, doğal yankı süresi farklı alanlarımızda oda mikrofon tekniğini davulcunun ve prodüksiyonun tarzına göre uyarlıyoruz; her odanın kendine has bir karakteri olduğundan, aynı mikrofon kurulumu bile farklı odalarda belirgin şekilde farklı bir "imza" sese dönüşebiliyor.