Kuru (dry), efektsiz bir mix genellikle düz ve iki boyutlu hissettirir; reverb ve delay, bu düzleme "derinlik" ve "mekân" ekleyen iki temel efekttir. İkisi de zaman bazlı efektler olsa da farklı işlevler görürler ve doğru dengede kullanıldıklarında bir mix'i belirgin şekilde daha profesyonel bir seviyeye taşırlar.
Reverb, bir sesin fiziksel bir mekânda (oda, salon, katedral) yansımasını taklit eder ve dinleyiciye o sesin "nerede" çaldığı hissini verir. Kısa, yoğun bir reverb (oda simülasyonu gibi) bir enstrümana yakınlık ve sıcaklık katarken, uzun ve geniş bir reverb (salon veya katedral simülasyonu) daha epik, "büyük" bir his yaratır. Farklı enstrümanlara farklı reverb karakterleri uygulamak yerine, genellikle bir veya iki paylaşılan reverb "yolu" (bus) kullanmak, mix'e tutarlı ve gerçekçi bir sanal mekân hissi kazandırır.
Delay ise sesin belirli bir zaman aralığından sonra tekrar etmesidir. Kısa delay süreleri (20-50 ms) bir sese kalınlık ve genişlik katarken duyulabilir bir "eko" hissi vermez; bu tekniğe "doubling" efekti de denir. Daha uzun delay süreleri, özellikle parçanın tempo ile senkronize edildiğinde (örneğin 1/8 veya 1/4 nota süresine denk gelecek şekilde), belirgin ritmik bir tekrar hissi yaratır ve özellikle vokal veya solo enstrümanlarda dramatik bir etki sağlar.
Her iki efektin de en sık yapılan hatası aşırı kullanımdır: çok fazla reverb bir mix'i bulanıklaştırıp netliği azaltırken, çok fazla delay ritmik karmaşaya yol açabilir. Genel kural, efektin fark edilmeden hissedilmesidir - dinleyici "burada reverb var" diye düşünmemeli, sadece sesin daha "büyük" veya daha "derin" olduğunu hissetmelidir.
Presonus dijital mikserimiz ve stüdyo efekt donanımımızla, her prodüksiyonun türüne uygun mekân ve derinlik karakterini birlikte şekillendiriyoruz.